Berlijn Dag 2: na een dag onderzoek moesten we gaan werken aan de uiteindelijke serie. Ik wilde eerst iets doen met het levendige dat nog in de verlaten plekken aanwezig was door mensen te fotograferen met lange sluitertijd zodat het schimmen werden maar dat vonden de docenten niet wervend genoeg. Ik moest dus iets doen met mode of reclame. Daarom koos ik er voor om een reclamecampagne te maken voor de plek met daarin de aspecten die er te doen zijn. Hiervoor ging ik stillevens en mensen fotograferen die dan klein in beeld zijn zodat je ook nog de grootheid, openheid en vrijheid van de plek zag.
Eerst nog even een rondje lopen op het terrein.
Hier nog een kaartje van de locaties (googlemaps)

Het woonwagenkamp (vorige blog)

Cassiopeia/Raw complex van bovenaf. Het grenst zegmaar aan de hele Revalerstrasse.
Dus links die gele weg (warschauerstrasse) en rechts die witte weg Modersohnstrasse en de Sbahn rails en dus de Revalerstrasse zijn de grenzen ervan zegmaar
Zie hier groter:
http://www.flickr.com/photos/jorinde88/3417226493/sizes/o/
Een raket

Het cafe en terrasje van Cassiopeia

Eis Puff?

Mijn eerste idee voor de serie: een serie met een kopje koffie in t verlaten gedeelte
Dit staat dan voor dat je dr kan relaxen ofzo.. maar t idee werkte niet echt




Nog een rondje in t verlaten gedeelte.. Er was dus ooit een bovenverdieping
(die ligt waarschijnlijk nu in stukjes op de grond..)

De Leben Macht Suchtig bank is toch wel heel cool

kleurtjes en een geul in de grond

een geul met teletubbies..

Ok op naar de wat meer bewoondere wereld. De hal die omgebouwd is tot een van de grootste skatehallen van berlijn



Eerste foto van mijn serie. Een aantal gasten die daar elke week komen skaten.
De plek is gewoon geweldig zeiden ze maar ook omdat er zoveel verschillende skate dingen zijn (hoe noem je al die dingen?)


in actie. Dat kleine jongetje achterin was ook geweldig.
Die kwam aan met zijn vader, die vader was echt zo'n gespierde kerel met allemaal tatoo's, helm onder ene arm, skateboard onder andere arm. Ik dacht van nou die is vast zo'n pro skater. Nee hoor... zn kleine zoontje was de skater! en de gespierde vader keek vanaf de tribune toe haha


Ok verder met de fotoserie met mensen. Hier iemand die aan het wachten was.. niet zo heel bijzonder

Een kugel-klimmer die wel even wou poseren

Berlijnse kunstenaar die met een rugtas vol met tekeningen aan kwam zetten op zijn fiets.
Hij komt vaak in Cassiopeia omdat hij het een geweldige inspiratievolle plek vindt.


Hij wou perse zn fiets in het hek hangen voor de foto haha.

Toen zei hij van jaa ik laat je nog meer kunstwerken zien van mij! ik dacht zo van heh die zitten toch in je tas. Maar hij blijkt dus behalve op papier ook op muren etc te tekenen en had dus over het hele Cassiopeia complex werken van hem staan.


Toen ik vertelde dat ze hier in Nederland die soort muurkunst niet toestaan en ook de graffiti van de muren schoonmaken schrok hij helemaal. "WAT? Halen ze dat weg? dat is toch vet zonde!" (maar dan in t engels zei ie t dus.. :P) Berlijnse kunstenaars zien publieke muren als plekken om je creativiteit kwijt te kunnen. Net zoals in de hierogliefen tijd en grottekeningen zei ie. Overal in Berlijn is ook graffiti etc op muren te vinden. Ook worden de posterplakplaatsen nooit schoongemaakt. Er zitten soms echt honderden lagen posters op elkaar. De stoplichtpalen worden gebruikt als advertentieplakplaatsen en daar zitten ook echt megaveel lagen op.

Jump!

Hij wist ook nog een ingang in het linker complex bij de houten ingestorte treinhal.

Vroeger kwamen hier alle creatievelingen en muzikanten naar toe om savonds een kampvuur te maken, bier te drinken en liedjes te zingen..

Een portret op een muur

Het oude omroepsysteem op het station

De oude treinrails, nu een soort afvalgat

graffiti en een boom midden in de hal

Kleurtjes!

weer buiten

De berlijnse kunstenaar vroeg nog van hee ben je al op t dak geweest? En ik zo van euh nee, dak?
Ja! je moet natuurlijk op een dak zijn geweest in berlijn als je hier bent!
Euh ok.. Dus toen ging ie naar een hoog gebouw (bijna alle gebouwen daar zijn 6 verdiepingen ofzo hoog dus was niet zo moeilijk..), overal aanbellen tot iemand de voordeur open deed :P Megaveel trappen op, kapotte deur naar een brak zoldertje met houten vloer en gaten dr in, onwijs gammel trappetje en een luik en toen waren we op t dak! Zag er wel vet uit, berlijn van boven, maar ook beetje eng :P want t is echt oog en dat dak is gewoon vlak.
Op alle andere daken zag je ook van dat soort luiken en extra trappetjes voor als de trap naar beneden valt. Je kan blijkbaar kilometers lopen over de daken van berlijn en dat doen de jongeren daar dus ook wel es.
Klasgenoot van me moest er ook aan geloven, die werd ook door een paar kunstenaars mee t dak op genomen haha. Was dus niet de enige hehe

Cassiopeia/ Raw complex van bovenaf gezien.
Volgende blog: laatste fotodag!